– Jestem bardzo zadowolony ze skierowania mojej sprawy do sądu – mówi Tadeusz Grabowiecki, rektor GWSP, który rzekomo miał współpracować z SB.
Grabowiecki mówi, że nie był współpracownikiem Służby Bezpieczeństwa. 11 marca 2013 r. prokurator Oddziałowego Biura Lustracyjnego w Katowicach wystąpił z wnioskiem do Sądu Okręgowego w Gliwicach o wszczęcie postępowania lustracyjnego wobec Tadeusza Grabowieckiego i uznanie, że złożył on niezgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne. W oświadczeniu tym wymieniony nie przyznał się do współpracy z organami bezpieczeństwa państwa.
W ocenie prokuratora materiał dowodowy zebrany w ramach przygotowania postępowania lustracyjnego wykazał, iż Tadeusz Grabowiecki w okresie od 12 listopada 1976 r. do 17 stycznia 1978 r. był tajnym współpracownikiem (TW) Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie „Jan”.
– W roku 2010 nakładem IPN ukazała się książka „Myśl na uwięzi: kontrola operacyjna środowisk akademickich województwa katowickiego przez Służbę Bezpieczeństwa w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku : studia i szkice”, zawierająca artykuł M. Sikory „Środowisko akademickie Politechniki Śląskiej jako „obiekt” zainteresowania SB”. W artykule tym, opartym jedynie na materiałach Służby Bezpieczeństwa, zawarte są informacje o mojej rzekomej współpracy z SB. Od tej pory byłem wielokrotnie pytany przez przedstawicieli mediów o tę sprawę. Dawało mi to okazję do dementowania stawianych mi zarzutów, lecz dotychczas nie miałem prawnej możliwości oczyszczenia się z nich. Jestem bardzo zadowolony ze skierowania mojej sprawy do sądu. Znając rzeczywisty przebieg wydarzeń z tamtych lat jestem przekonany, że postępowanie sądowe pozwoli mi ostatecznie oczyścić się ze stawianych mi zarzutów – czytamy w oświadczeniu, które Tadeusz Grabowiecki wysłał do redakcji Tydzień w Gliwicach.
Encyklopedia Solidarności o Tadeuszu Grabowieckim:
„Tadeusz Grabowiecki, ur. 17 VII 1947 w Chorzowie. Absolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach, Wydział Automatyki (1970); w 1980 doktorat.
W III 1968 uczestnik protestów studenckich w Gliwicach. Od 1970 pracownik naukowy Politechniki Śląskiej.
Od IX 1980 w „S”, wiceprzew. Komitetu Założycielskiego na Politechnice, od X 1980 wiceprzew. KZ; współzałożyciel i redaktor nacz. tygodnika „Informator NSZZ «S» Politechniki Śląskiej”; w 1981 delegat na I WZD „S” województwa katowickiego. 12 XII 1981 internowany, osadzony w Ośr. Odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu, Raciborzu, Jastrzębiu-Szerokiej i Uhercach, zwolniony w VII 1982.
Od 1989 członek KZ „S” na Politechnice, 1989-1991 przew. Od 1990 radny Miasta Gliwice kolejnych kadencji, 1993-1998 przew. Rady Miejskiej. Od 2005 rektor Gliwickiej Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1995).”
