25 maja w nowej siedzibie Muzeum Śląskiego odbyła się uroczystość wręczenia nagród Marszałka Województwa Śląskiego w konkursie na Muzealne Wydarzenie Roku 2015.
Wśród laureatów ponownie znalazło się Muzeum w Gliwicach. Główną nagrodę w kategorii publikacja otrzymała książka Przemysł Górnego Śląska na dawnej fotografii (do 1945 r.) ze zbiorów Muzeum w Gliwicach. T. 1. Górnictwo autorstwa Damiana Recława.
Publikacja, będąca nowatorskim połączeniem katalogu zbiorów, albumu i monografii naukowej, stanowi wyjątkową dokumentację dawnego przemysłu górniczego na Górnym Śląsku w okresie jego największego rozkwitu u progu XX. Warto przypomnieć, że to już trzecia główna nagroda, jaką w przeciągu ostatnich czterech lat Muzeum w Gliwicach otrzymało z rąk Marszałka za działalność wydawniczą. W 2012 roku uhonorowano Historię miasta Gliwice Benno Nietschego, a w 2013 Projekt Wydawniczy Blandowski, obejmujący dwa albumy i katalog poświęcone postaci gliwickiego naturalisty, eksploratora i fotografa. Kapituła Konkursu po raz kolejny doceniła również działalność edukacyjną gliwickiego Muzeum, wyróżniając projekt Jak dziecko do obrazu. Jego autorki – Ewa Chudyba i Barbara Wójtowicz – Flądro, by uwrażliwić młodych odbiorców na głębię symbolu i wielowymiarowe sensy, obecne w dziełach dawnych mistrzów, zaprosiły uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych do podjęcia dialogu z wybranymi obrazami z kolekcji Muzeum w Gliwicach. Nagrody Marszałka Województwa Śląskiego za Wydarzenie Muzealne Roku przyznawane są od 2006 roku za najwybitniejsze osiągnięcia z zakresu działalności muzealnej. Zdobyć je można w czterech kategoriach: wystawy, publikacje książkowe, dokonania z zakresu inicjatyw edukacyjnych i dokonania z zakresu konserwacji.
Gratulacje dla muzealników! Szczególnie dla pana Damiana który już od ponad 20 lat przybliża nam historię Gliwic i Śląska! Bardzo cenna książka i nagroda zasłużona!
Janie – masz rację, Ci muzealnicy robią wszystko na konto kolejnych dyrektorów, a rzadko się o tym i o nich mówi.
Tak, Zofio, a najgorsze jest to, że zawsze gdy niektórzy ludzie dokładają dyrektorowi (nieważne czy słusznie, czy niesłusznie), to wylewają swoje złości w kierunku pracowników, jak zwykle krytykując ich „nieróbstwo”, nawet gdyby ci ostatni pracowali sumiennie i znacznie ponad normy.